Nisan Dolu ve Hacı Tajdin Emmi’nin Tarlası

*Nisan Dolu ve Hacı Tajdin Emmi’nin Tarlası*

Urfa ovasında Nisan ayıydı. Buğday başak vermiş, boylanmıştı. Bir ikindi vakti gökyüzü karardı. Önce rüzgâr, sonra ceviz büyüklüğünde dolu başladı.

Dolu 5-6 köyü kırıp geçti. Kimsenin tarlasında sap kalmadı. Köylü dizine vurdu: “Bir yıllık emek gitti…”

Ama Hacı Tajdin Emmi’nin tarlası vardı ovada. Dolu, tam onun tarlasının üstüne geldi… ve kenardan dolanıp geçti. Bir damla bile düşmedi toprağına. Yanındaki tarlalar dümdüz olmuş, onunkinde buğday dimdik duruyordu.

Köylü şaşırdı. Koştular tarla başına. “Emmi, bu nasıl iş? Allah mı korudu?” dediler.

Hacı Tajdin Emmi eğildi, bir başak kopardı, avucunda ufaladı. “Yok oğlum” dedi. “Allah kulunu korur, ama sebebi vardır.”

“Benim tarlamda Allah’ın hakkı var. Her sene zekâtımı kırk hesap etmeden veririm. Ölçüyü tam tartarım. Kenarda düşen başağı garibana bırakırım. _‘Yoksula, yetime onun rızası için yedirirler’_ der, niyetimi temiz tutarım.

“Harama el uzatmam. _‘Ameller niyetlere göredir.’_ Dolu benim tarlamı değil, niyetimi imtihan etti.”

Köylü o gün anladı ki; tarlayı doludan koruyan demir çatı değil, helal kazanç ve zekâttır.

*Hikâyenin Ahlâkı:*
Buğday gibi mal da, ömür de imtihandır. Niyetin temiz, elin helal, zekâtın tam ise… Nisan dolusu bile üstünden atlar. Çünkü İslâm ahlâkı: Allah rızası için verendir. Veren korunur.

“Müminlerin iman açısından en mükemmeli, ahlâkı en iyi olandır.”
Hz. Muhammed s.a.v.

Hacı Tajdin Emmi alim değildi, medrese okumadı.

Çünkü o hadis onun hayatıydı.
Tarlada:* Dolu üstünden atlayan tarla ile malı

Ona sordular: “Emmi sen bu kadar namazı, zikri nereden öğrendin?”
Cevabı şuydu:
“Oğlum ben Kur’an’ı okumadım ama Kur’an’ın ahlâkını tarlamda ektim.”

İman dediğin sakalda, sarıkta değil.
Komşunun hakkına riayet etmektir, tozlu tarlada bile kul hakkı yememektir.

İşte bu yüzden Hz. Peygamber s.a.v. imanın zirvesini “güzel ahlâk” diye koydu. Çünkü Allah’a en yakın olan, kuluna en merhametli olandır.