MUHAMMET BENEK KİMDİR?

Urfa’dan Yükselen Genç Bir Sinemacının Ardından: Muhammet Benek

Kaynak ve hazırlama notu: Bu çalışma,
Dr. A. Cihat KÜRKÇÜOĞLU ve Mehmet KURTOĞLU tarafından hazırlanmış ve
PDF formatında yayımlanmış bilgi ve değerlendirmeler okunarak hazırlanmıştır.
Metin, mevcut bilgilerin biyografik ve edebî bir anlatımla yeniden düzenlenmesiyle oluşturulmuştur.

Bazı insanlar uzun yaşar, bazıları ise kısa bir ömre uzun yıllar sığdırır.
Muhammet Benek, işte böyle insanlardan biriydi.
1989 yılında Şanlıurfa’da doğdu; 31 Mayıs 2018’de geçirdiği elim bir
trafik kazası sonucu henüz 29 yaşındayken hayatını kaybetti.

Fakat onun hayatına yalnızca 29 yıl olarak bakmak doğru değildir.
Çünkü o, kısa ömrüne sinema, belgesel, eğitim, sanat ve ideallerini sığdırmayı başardı.

Muhammet Benek için sinema sadece bir meslek değildi.
İnandığı değerleri, doğduğu toprakların meselelerini ve insan hikâyelerini anlatmanın bir yoluydu.
Çektiği belgesel ve kısa filmlerde Şanlıurfa'nın tarihine,
kültürüne, eğitim sorunlarına ve toplumun farklı kesimlerinin yaşadığı sıkıntılara yer verdi.

“Mevsimlik İşçiler”, “Okumak İstiyorum”,
“Tarihin Yeniden Yazıldığı Yer: Şanlıurfa”,
“Elma”, “Vefa”, “Miras: Molla Fenari” ve “Cami Yolunda”
gibi çalışmaları onun geride bıraktığı önemli eserler arasındadır.

Onun sinema anlayışında Mustafa Akkad'ın özel bir yeri vardı.
“Çağrı” ve “Ömer Muhtar” filmlerinin yönetmeni Akkad'dan etkilenerek,
inanç ve tarih merkezli sinema çalışmalarına yöneldi.
Özellikle Hadis Filmleri projesini bir “ömürlük proje” olarak görüyordu.

Bu yönüyle Muhammet Benek'in hayatında
Risale-i Nur'da sıkça vurgulanan ömür ve vazife anlayışı ile anlamlı bir paralellik kurulabilir.
Bediüzzaman Said Nursî'nin ifade ettiği üzere:

“İnsan, şu dünyaya bir memur ve misafir olarak gönderilmiş.”

Bu anlayışta önemli olan yalnızca uzun yaşamak değil,
kendisine verilen zamanı bir vazife şuuru içerisinde değerlendirmektir.
Muhammet Benek'in kısa hayatına baktığımızda da onun zamanı tüketmek yerine üretmeye çalıştığını görürüz.

Yine Risale-i Nur'daki şu yaklaşım onun hayatını anlamak bakımından dikkat çekicidir:

“Bâki hakikatler, fâni şahsiyetler üzerine bina edilmez.”

Benek'in geride bıraktığı eserler de onun şahsından daha uzun yaşayacak bir kültür ve sanat mirası oluşturma arzusunun göstergesidir.

O, bir başka ifadesinde:

“Biz sinemaya tutkunuz. Ve duamız, bu ölümlü tutkumuzla, ölümsüz eserler bırakabilmek…”

diyordu.

Bu söz, onun bütün sanat anlayışını özetler gibidir.

Sanki ömrünün kısa olacağını bilmiyordu ama zamanının kıymetini biliyordu.
Çekmek istediği filmler, gerçekleştirmek istediği projeler ve anlatmak istediği hikâyeler vardı.

Bir başka sözünde ise:

“Ne zaman öleceğimi bilmiyorum. Tek bildiğim, ölünceye kadar filmler çekmek istiyorum. Ölümsüz filmler.”

demişti.

31 Mayıs 2018'de geçirdiği trafik kazası onun hayatını yarıda bıraktı.
Fakat geride bıraktığı eserler ve düşünceler, onun hikâyesinin tamamen bitmediğini gösteriyor.

Risale-i Nur'daki “İnsan bekâ için yaratılmıştır”
düşüncesi açısından bakıldığında, insanın dünyadaki ömrünün sınırlı;
eserlerinin, fikirlerinin ve iyiliğe yönelik hizmetlerinin ise daha uzun ömürlü olabileceği anlaşılır.

Muhammet Benek'in sinema tutkusu da bu açıdan değerlendirilebilir.
O, yalnızca film çekmek istemedi; insanlara ulaşan,
düşündüren ve değer taşıyan eserler bırakmak istedi.

Şanlıurfa'dan çıkan genç bir sinemacının 29 yıllık hayatı,
belki tamamlanmamış bir film gibi sona erdi.
Fakat bazı hikâyeler vardır ki son sahnesi çekilmeden de insanın hafızasında yaşamaya devam eder.

Muhammet Benek'in hayatı da böyle bir hikâyedir.

Kısa sürdü, fakat boş geçmedi.

Ardında filmler, projeler, hayaller ve güzel bir sada bıraktı.

Belki filmi yarım kaldı; fakat hikâyesi tamamlanmadı.
Çünkü bıraktığı eserler ve idealler,
onu tanıyanların hafızasında yaşamaya devam ediyor.

Allah rahmet
Rabbim makamını Cennetü’l-Firdevs eylesin,
rahmetiyle ve mağfiretiyle muamele buyursun.
Geride bıraktığı güzel eserleri hayırlı bir miras olarak kabul etsin.
Âmin.