Şükür Penceresi

"Şükür Penceresi"

Yağmur camı dövüyordu. Mehmet amca yatağında tavana bakıyordu. 63 yaşındaydı. Geçirdiği felçten sonra ne yürüyebiliyordu ne kendi başına yemek yiyebiliyordu. Tuvalete bile birinin yardımı olmadan gidemiyordu.

Oğlu her sabah gelip "Baba, bir ihtiyacın var mı?" diye soruyordu. O da her sabah aynı cevabı veriyordu: "Elhamdülillah oğlum, Rabbim beterinden saklasın."

Komşusu Hüseyin abi bir gün dayanamadı:
"Mehmet abi, gençliğinde dağ gibi adamdın. Şimdi böyle... Sana zor gelmiyor mu? İsyan etmiyor musun?"

Mehmet amca gülümsedi. Yatağın başucundaki Kur’an’ı işaret etti.
"Oğlum gel otur" dedi. "Bana zor gelen ne biliyor musun? Nankörlük. Şükürsüzlük.

Benim ayaklarım yürümüyor ama kalbim Rabbime koşuyor.
Ellerim kaşığı tutmuyor ama ellerimi duaya açabiliyorum.
Tuvalete tek başıma gidemiyorum ama zihnimde secdeye başımı koyunca melekler beni Mescid-i Aksa’ya götürüyor."

Pencereyi gösterdi.
Dışarda 1 ayağı felçli bir kedi, 3 yavrusunu sırtında taşıyordu.
"Rabbim onu da rızıklandırıyor. Beni de. Sen söyle Hüseyin, hayatın neyi bana zor gelsin?"

Sonra gözleri doldu ve dedi ki:
"Kur’an diyor ki: Andolsun, şükrederseniz elbette size nimetimi artırırım.`
İbrahim Suresi 7. Ayet

Benim ayağım yok ama şükrüm var.
Şükür de Rızkımı artıyor işte. Her gelen ‘geçmiş olsun’ dediğinde, sanki Allah katında bana şifa değil kalbimi rahatlatıyor..."

Durdu, nefeslendi.
"Üstad Bediüzzaman diyor ki:
`Hastalık, sabır ve şükürle netice verir.
Şikayet ise hastalığı artırır, neticesiz bırakır.`
Lemalar
Ben şikayet etsem ne olacak?
Ayağım yerine mi gelecek?
Yok. Ama şükredersem sevap kazanıyorum, günahlarım dökülüyor."
Ve Allah katında İnşallah kefaret olur.

Bir ayet daha okudu titrek sesiyle:
`Sizden kim, sabreder ve şükrederse bilsin ki Allah şükrün karşılığını verir.`
Lokman Suresi 12

"İşte bana zor gelmiyor oğlum" dedi.
"Zor olan; eli ayağı yerinde olup da
‘hayat çok zor’ deyip Rabbini unutmak.
Benim gibi yatalak olup da ‘Ya Rab şükür’ diyememek daha zor."

O gece Hüseyin abi eve gittiğinde secdede başını koyup hüngür hüngür ağladı.
Ertesi gün Mehmet amcaya bir Kur’an-ı Kerim ve tesbih getirdi.

Mehmet amca hala yatakta.
Ama odası artık bir medrese gibi.
Gelen giden "Nasılsın?"
diye sorduğunda cevabı hep aynı:
"Elhamdülillah.
Bana zor gelen hiçbir şey yok.
Insan bu dünyada sevdiği Arzu ettiği aşık olduğunu arzular.
Çünkü beni seven bir Rabbim var."
Onu Görmeden aşık olmak ne güzel Siz zanneder misiniz ki insan başı boştur.

---
Özet Mesaj
İnsana zor gelen şey, organ eksikliği değil. Şükrü unutmak
Sağlık, yürümek, yemek yemek nimet. Ama asıl nimet, o nimetleri vereni hatırlamak.

Risale-i Nur’dan bir söz daha:
`Musibetler, insanı terbiye eder.
Nefsin firavuniyetini kırar.
Ve insanı aczini, zaafını bildirerek dergah-ı İlahiye’ye iltica ettir.`
Lemalar,

Rabbim bize de Mehmet amca gibi şükreden bir kalp versin.
Onun bu dünyada Rabbimin sevgisini Peygamber sallallahu aleyhi ve sellemin sevgisini bize de nasip etsin Rabbim kendisine Şafi ismiyle şifa versin.