Bir Kilometrelik İmtihan: Çobanın Görmediği Köy.

Bir Kilometrelik İmtihan: Çobanın Görmediği Köy.

Genç bir insan varmış.
Köyde ona "Çoban" derlermiş. Adı değil, niyeti biliniyor çünkü.
Ömrü hep koyunla, gökyüzüyle, ezan sesiyle geçmiş. Bir ağanın yanında kalırmış.
Ağa ne dese Hiç itiraz etmez yaparmış ağanın sözü ona senetmiş.

Hiç bir yere gitmemiş. Bir adım öteye bile.
Çünkü kalbi safmış, niyeti temizmiş. Nereye gitse "burada birine lazım olurum"
diye düşünürmüş.

Yaş ilerlemiş. Bir gün ateşin başında şöyle demiş:
"Ben ömrümde hiç görmediğim bir köy var. Şu tepenin ardında, bir kilometre ileride. Adını çok duydum. Orada cami varmış, minaresinden ezan güzel okunurmuş. Çeşmesinde abdest alınırmış. Acaba ben bu köyü nasıl görebilirim?"

Bir kilometre.
Yürüyene 15 dakika. Ama onun için Kabe kadar uzakmış. Çünkü hep ertelemiş. Çünkü hep "önce vazife" demiş.

O günden sonra tek derdi o olmuş. Gelen geçene o köyü anlatırmış.
"Orada sabah namazına kalkanlar varmış. Yaşlılar Kur'an okurmuş. Çocuklar mektebe gidermiş."
Görmemiş ama öyle anlatırmış ki sanki oranın toprağını öpmüş gibi.

Köylüler buna "keramet" demiş.
"Bu adam gitmemiş ama Allah ona göstermiş" demişler.
Oysa keramet falan değilmiş. Bu, *"hüsn-i zan"* imiş. Görmediği yere bile güzel bakan bir kalbin hediyesiymiş.

Insana, bu kıssa bize 3 büyük hakikati hatırlatıyor:

1. Niyet Amelden Üstündür
Peygamber Efendimiz buyuruyor:
"Ameller niyetlere göredir."
Bu çoban bir kilometre gidemedi ama her gün "Keşke o köyün camisinde cemaatle namaz kılsam" diye niyet etti.
Allah niyetini amel yerine yazmaz mı? Yazdırır. Çünkü Allah kalbe bakar.

2. En Yakın Menzil En Uzak İmtihandır.
Şeytan insana hep "daha sonra"
dedirtir. "Yaşlanınca hacca gidersin.
Emekli olunca camiye devam edersin.
Vakit bulunca Kur'an okursun."
İşte o çoban gibi. Bir kilometre ötedeki köy,
bir ömür ötede kaldı.
Unutma:
Yarın diye bir şey yok.
Bugün ne yapabiliyorsan onu yap.

3. Hüsn-i Zan İbadettir.
Görmediği köy hakkında bile
"orada iyiler var" dedi.
Gıybet etmedi, kötülemedi.
Rabbimiz buyuruyor:
"Ey iman edenler! Zannın bir çoğundan sakının." Hucurat 12
Bu çoban zannın en güzelini yaptı.
Allah da ona, gitmediği yerin sevabını kalbine verdi.

Belki senin de bir kilometrelik bir köyün var.
Camiye gitmek, akrabaların ile arkadaşların ile,
helallik almak, tövbe etmek, bir yetimin başını okşamak...

Çoban gidemedi.
Çünkü Allah Teala kuluna "gel" der. Kul da "geliyorum Ya Rabbi" derse, o bir kilometre 1 adımda biter.

Unutma:
Keramet, uçmakta kaçmakta değil.
Nefse muhalefet edip, bir adım atabilmektedir.

Allah hepimize kalbi temiz olan niyeti Allah rızası için olan kalbiyle diliyle aynı olan insanlarla beraber eylesin görmediğimiz ama özlediğimiz o,köy cennetine vasıl olmayı nasip eylesin.
Amin.

Bediüzzaman'ın Said Nursi hazretlerinin
dediği gibi güzel Gören ve güzel düşünür.
Güzel düşünen Hayatından lezzet alır.